‘Oan'e keukentafel’
‘Polityk begjint op strjitte’
In ons Dantumadiel begint politiek niet bij plannen op papier, maar bij de ideeën van mensen. Bij gesprekken aan de keukentafel, op straat, bij onze verenigingen en in onze dorpen. Daar horen we wat er leeft, waar zorgen zitten en waar kansen liggen. Dat is het vertrekpunt van CDA Dantumadiel.
De vijf kandidaten die je hieronder leert kennen, staan midden in de mienskip. Ze luisteren, verbinden en zetten hun kennis en ervaring in voor onderwerpen die inwoners direct raken: zorg en wonen, onderwijs en jeugd, vrijwilligers, leefbaarheid en een betrouwbare gemeente die er is voor iedereen.
Samen laten zij zien waar CDA Dantumadiel voor staat: nuchter en betrokken bestuur, oog voor de lange termijn en altijd in gesprek met de samenleving. Met respect voor vaste waarden én met aandacht voor de toekomst.
‘Wy steane midden yn ‘e mienskip, dat fiele minsken’
Hilbrand Visser, Listlûker.
“As it ware binne wy in one-issue partij de kommende fjouwer jier.” Een opening die je niet direct verwacht van een lokale CDA-lijsttrekker — een partij die vaak bekendstaat om nuance. Maar Hilbrand is helder: “By ús stiet fatsoen foarop. Gjin populisme en loze beloftes, mar earlikheid en dúdlikheid. Wenje is mear as huzen bouwe. It giet ek om in noflike omjouwing, goede foarsjennings en in betroubere oerheid.”
"Wy binne as it ware in one-issue partij. Wy gean foar wenje, wenje en wenje!"
De toon is gezet. De energie spat eraf op deze zaterdagochtend. Een van de weinige momenten dat Hilbrand even stil kan zitten voor een interview als deze. “Ik hâld fan dingen regelje.” Stilzitten is niet zijn natuur. In het dagelijks leven beweegt hij zich tussen de verschillende rollen: directeur van een middelbare school, vader van vier kinderen en nu lijsttrekker van het CDA.
Al vijfentwintig jaar is hij actief binnen het CDA. Het tekent zijn betrokkenheid. “De dynamyk fan de polityk past by my. Om yn tsjinst fan de mienskip wat betsjutte te kinnen, jout foldwaning. Ik wol myn bydrage leverje op it plak wer as ik hikke en tein bin."
Trots laat hij een prijs zien die hij ooit ontving als wethouder van Kollumerland: de Wâldpyk-bokaal. Het siert hem, als echte Wâldman. In dat beeldje herkent hij zichzelf. “Minsken út de Wâlden steane bekend om harren konkreet hanneljen. It binne trochpakkers — gjin wurden mar dieden.”
Dat praktische handelen ziet Hilbrand terug in de dorpen en de verenigingen. Geen eindeloze vergaderingen, maar de handen uit de mouwen steken. Precies die mentaliteit herkent hij ook bij het CDA Dantumadiel. "Wy steane midden yn ’e mienskip, dat fiele minsken".
Sinds hij lijsttrekker is van CDA Dantumadiel, wordt hij vaak aangesproken — op straat, in het dorp, op school. Hij luistert, stelt vragen, onthoudt. "Faaks komme yn de tarieding fan de rie sulke gesprekken werom. It kleuret myn ynbring." Heeft hij wat toegezegd, dan bijt hij zich er ook in vast. "Dan moatte jo oan it wurk; dan gie ik langs of belje ik de wethâlders, en at it nedich is ferbyn ik minsken en initiatieven." Maar hij zegt het ook duidelijk als hij het er niet mee eens is, of als een plan naar zijn mening niet kan. “Minsken moatte witte wêr’t se oan ta binne. In dúdlik ja én in dúdlik nee binne beide earlik.”
Hilbrand werd geboren in Damwâld, ging er naar school en speelde bij de lokale clubs. "Ik tink dat ik wol in bekende Damwâldster bin", zegt hij zonder grootheidswaan. "Ik wit wat der hjir spillet. Sa hawwe we oare fraksje leden dy't witte wat der yn harren doarp spillet." Hij is dan ook geen tafelklopper. As listlûker sla ik net mei de fûst op tafel. Ik bring it brede lûd fan de partij byinoar.”
Onder zijn rustige stijl schuilt duidelijke ambitie. Hij wil vooruit. Woningen realiseren. Voorzieningen versterken. Dorpen levendig houden. “Wy moatte net allinnich plannen meitsje, mar se ek útfiere. Derfoar moatte wy de doarpen yn. By wize fan sprekken soenen wy by elkenien oan ’e keukentafel oanskowe moatte. Lústerje nei wat minsken besighâldt.”
Betrouwbaar en duidelijk
Hilbrand gelooft dat kleine gemeenten goed functionerend bestuur nodig hebben. Dat begint bij fatsoenlijk en betrouwbaar lokaal bestuur. Geen loze beloftes. Geen populistische koers. “Dantumadiel is selsstannich, mar ek kwetsber. Dat besjut dat wy keuzes meitsje. Underwiis, wenjen en betelbere soarch moatte heech op ’e aginda stean.” En de gemeente moet toegankelijk blijven — ook voor mensen die minder digitaal vaardig zijn. “De gemeente moat der wêze foar elkenien.”
Jeugd als kompas
Zijn hart ligt bij jeugd en onderwijs. Niet alleen in woorden, maar ook in daden. Als directeur van de Dockinga College (vmbo) Beroepencampus weet hij wat het vraagt om plannen om te zetten in resultaat.
“Yn it ûnderwiis learst: praten is goed, mar úteinlik moatst leverje.”
Hij ziet achterstanden in lezen en rekenen. Ziet jongeren die kwetsbaar zijn. En dat raakt hem. “Us bern fertsjinje in steviger basis, mei mear kânsen en minder kwetsberens. Dêr ha wy de hiele mienskip foar nedich.” Scholen, verenigingen, ouders, kerken — iedereen heeft een rol volgens het christendemocratisch gedachtegoed van Hilbrand. De overheid staat ernaast, niet erboven.
“Wy hearre alle dagen wat der spilet. Bart der wat, dan witte wy it. Dy lûden bringe wy fan de keukentafel nei de riedsseal.”
Voor Hilbrand is dat waar politiek begint. Niet achter gesloten deuren, maar midden tussen de mensen.
‘Wy steane midden yn ’e mienskip. En dêr bliuwe wy.’
“Ik wol witte wat minsken echt beweecht.”
Wiebe Strikwerda, Wethâlder.
De keukentafel is in plak om te lusterjen
‘Binsto net wat te jong om wethâlder te wêzen?’
Wiebe Strikwerda hoort het geregeld sinds hij in juni 2025 wethouder werd in de gemeente Dantumadiel. Hij lacht erom. “Minsken hawwe in bepaald byld fan wa’t der binnenkomt. Dat nim ik se net kwea ôf,” zegt hij met twinkelende ogen. Stiekem geniet hij ervan om verwachtingen te verrassen. Hij zoekt zijn eigen stijl, zijn eigen manier. De afgelopen maanden waren een leerschool — voor wat hij de komende vier jaar wil neerzetten. Want Wiebe is wethouder, én kandidaat namens het CDA.
Wie tegenover Wiebe zit, ziet het meteen: in zijn hoofd gonst het. De agenda staat vol. Dorpsbelangen, sportverenigingen, maatschappelijke organisaties. Overal gesprekken, overal koffietafels. “Politiek begjint foar my net yn de riedseal,” zegt hij. “Mar gewoan oan de kofjetafel. Op it gemeentehûs harkje ik graach by de koffiemasine. Mar benammen by minsken thús, yn doarpshuzen en by ferienings hearst wat der écht spilet. Ik mei graach ferbiningen lizze tusken de papieren werklikheid en de realiteit fan de keukentafel.”
Opgroeien yn de Wâlden
Wiebe groeide op in Feanwâlden, in groot gezin vol leven. “Us mem neamde it altyd in mini-maatskippij,” vertelt hij. Iedereen had eigen interesses, maar juist die mix vormde zijn blik op de wereld. Sport, muziek, kerk, dorpsinitiatieven — aan de eettafel werd alles besproken. “Dêr begûn it lústerjen al.”
"Besluten moatte sa ticht mooglik by minsken nommen wurde."
Die blik werd verder geopend toen hij als uitwisselingsstudent een jaar in Amerika woonde. Daarna volgden studies en werk in meerdere landen, uiteindelijk in Den Haag en Brussel. Hij studeerde internationale betrekkingen, met een focus op samenlevingsopbouw. “Ik leau yn it subsidiariteitsprinsipe: besluten moatte sa ticht mooglik by minsken nommen wurde.”
Toch bleef Fryslân trekken. Toen hij een opdracht deed voor de Provinsje Fryslân, voelde hij het direct. “It sjen fan ’e wrâld fan ûnderop, de lykweardichheid — dat sit hjir yn it bloed. Hjir fiel ik my thús.” Toen de vraag kwam of hij zich wilde inzetten voor de gemeenschap waar hij zelf uit voortkomt, hoefde hij niet lang na te denken.
Beleid als gesprek
Beleid maken is voor Wiebe geen papieren exercitie. Het is een gesprek. Soms enthousiast, soms kritisch — altijd waardevol. “Minsken wolle dúdlikheid. In dúdlik nee is ek in antwurd. In ja moat wat betsjutte. Dat jout fertrouwen. En as wat net kin, moatte minsken net ûnnedich wachtsje.”
Regels zijn volgens hem geen obstakel, maar een kader waarbinnen ruimte kan ontstaan. “Net allinnich jild is wichtich, mar ek struktuer, dúdlike ôfspraken en fertrouwen. Pas dan kinne inisjativen groeie — en bliuwe bestean.”
Zijn achtergrond als strategisch adviseur en opleiding in samenlevingsopbouw helpen daarbij. Hij denkt in stappen, bouwt processen, maar blijft nieuwsgierig naar wat mensen drijft. “Ik wol witte wat minsken echt beweecht, sûnder oardiel. Sa boust fertrouwen en makkest kânsen wier.”
Verbinden
Wat hem drijft is eenvoudig: “Witte wat minsken beweecht, sa talinten en ideeën ferbine en harren enerzjy bruke foar it algemien belang”. Of het nu gaat om woningbouw in een dorp, een sportvereniging die vooruit wil of een duurzaam initiatief — Wiebe wil naast mensen staan, niet boven hen. “Dan is it ek wol wer moai dat ik as Wiebe binnenkom, en net gelyk as wethalder.” Al blijft hij natuurlijk trouw aan de taak die de gemeenteraad hem geeft: Ik wol dúdlik meitsje wat kin, lústerje nei winsken en tegearre bouwe oan in mienskip dêr’t minsken echt wat oan ha.”
Voor hem is deze campagne meer dan verkiezingen. “It is in momint opname, wer’t ik ek graach sjen lit dat meidwaan in ferskil meitsje kin. Ik wol no net allinich mar roeptoeterje wat it CDA fynt, mar yn gesprek mei minsken.” Het past bij waar dit CDA Dantumadiel voor staat: vanaf de keukentafl onstaat er een beweging waarin mensen zich gehoord voelen.
“Lytse saken meitsje in grut ferskil."
Wietske Raap, Walterswâld.
Aan het begin van de kandidatendag loopt Wietske Raap richting de fotograaf. Tussen de programmaonderdelen door vertelt ze over haar plannen voor het weekend. “Yn koart gean ik mei freondinnen nei de Vrienden fan Amstel Live. Geweldich fyn ik dat,” zegt ze met een overduidelijk plezier. Een druk sociaal leven — en tegelijk de hoogste vrouw op de lijst van het CDA in Dantumadiel.
“Ik set mysels net graach op ’e foargrûn,” zegt ze. “Mar ik kaartsje wol graach saken oan dy’t spylje yn de doarpen.” Dat typeert haar. Niet de schijnwerpers zoeken, wel zien wat nodig is. Juist in kleine dingen. Vragen over wegversperringen. Over fietspaden. Over hoe straten worden ingericht. “Ek lytse saken pak ik graach op. Soms meitsje dy krekt it ferskil.”
Ze vindt het belangrijk dat vrouwen en mensen met een zorgachtergrond hun stem laten horen in de lokale politiek. "Ik bin echt fan it meitinken en dan dwaan. Yn in fraksje is it belangryk om ferskate lûden hearre te litten. It is dan noflik dat elk syn eigen spesjalisme hat."
“Struibelied, ynrjochting fan strjitten, fytspaden, blombakken: de lûden dy’t ik hear, jou ik troch.”
Met haar ervaring in de zorg weet Wietske hoe belangrijk het is dat mensen niet tussen wal en schip vallen. “Ik ha ek by in húsartsenpraktijk wurke: dêr ha ik in soad heard en sjoen. Ik wit hoe belangryk it bygelyks is om te soargjen foar jongerein dy’t bûten de mienskip falle. Zorg en wonen zijn voor haar onlosmakelijk met elkaar verbonden. “Fan jongerein oant âlderen: ús ynwenners moatte de help krije kinne dy’t se nedich ha én in goed plak om te wenjen.”
Over het algemeen hoopt ze dat de komende periode meer progressie wordt geboekt als het gaat om de leefbaarheid in de dorpen. Dat begint met huizen. “Ús âldste twa soanen hawwe beiden sels in hûs boud yn Wâlterswâld, de tredde giet nei Feanwâlden. Ik gun eltsenien sa’n moaie start. Ik bin ek benijd nei Knarrenhof, in wenplan foar âlderein yn Feanwâlden en de oare grutte kernen.”
Tijdens de kandidatendag beweegt Wietske zich rustig door de groep. Haar nuchtere karakter valt op. Binnen de fractie wordt ze geroemd om haar inzet om samen tot oplossingen te komen.
“Ik doch myn ynbring net om gelyk te krijen, mar om resultaat te boeken foar de ynwenners fan Dantumadiel. No binne it ferkiezings, mar de kommende fjouwer jier moatte wy mei oare partijen derút komme. Gearwurking is in hiel wichtich tema foar my.”
Ook als het gaat om samenwerking ziet Wietske ruimte voor groei, zeker tussen de vrouwen die in de raad zitten.
“Tiidens de foarige ferkiezings waard der al goed stimd op froulju. Dat mei dizze kear noch wol wat mear. Ekal stean ik net graach op ’e foargrûn, ik hoopje wol dat ik troch my yn te setten sjen lit dat in frou it ek ken.” Ze glimlacht. “Boppedat hawwe wy in hiele leuke ploeg, mei in moai ferskaat oan minsken. Dus ik doch it mei in soad wille.”
“Polityk en belied begjinne net yn de riedsseal, mar op strjitte.
Sietze Wijbenga, de Westereen.
Achter op het erf treffen we Sietze Wijbenga. De wind is koud vandaag. Maar Sietze trotseert het weer in zijn ietwat dunne jas. De laatste sneeuw is nog maar net verdwenen. Deze man met passie heeft warm bloed. Vriendelijk worden we begroet, kenmerkend voor zijn stijl. Want zo kent De Westereen hem: benaderbaar, aanwezig, midden tussen de mensen.
Hier, op het erf voelt hij zich thuis. Ondernemen zit in zijn bloed. Samen met zijn broer bouwde hij een verf- en glasgroothandel op. Niet wachten tot iemand zegt wat moet gebeuren. Zelf verantwoordelijkheid nemen. Dat typeert hem. Als ondernemer. En als raadslid.
Naast al zijn verantwoordelijkheden blijft hij een familiemens. Hij is zichtbaar trots als hij over zijn familie praat. Bij hen aan de keukentafel is het zelden stil. Helemaal nu er allemaal kleinkinderen aanschuiven.
Gesprekken die richting geven
Vanaf die keukentafel kijkt hij ook de wereld in. “Dan prate wy oer de bern en pakesizzers. Oer de takomst fan de jeugd. Dus ek oer wenningbou. Oer de taname fan drugsgebrûk yn ús gemeente. En oer gruttere ûnderwerpen, lykas de polarisaasje yn de maatskippij.”
Volgens hem blijft de wereld niet buiten de dorpsgrenzen. “De politike tastân yn ’e wrâld rekket úteinlik ek ús gemeente. It hat effekt op belied en budzjet. Dêrom is it wichtich om dêr goed fan op ’e hichte te wêzen.”
Midden tussen de mensen
Hij kijkt met trots naar Dantumadiel. "De ynwenners fan Dantumadiel binne foar my it allerbelangrykste, mar wy moatte der tegearre mei de oare gemeenten yn ‘e Noardlike Fryske Wâlden foar soargje dat it hjir ek op ‘e langere termyn noflik wenjen, wurkjen en libjen bliuwt."
Een groot deel van het woongeluk in de Wâlden zit volgens Sietze in de mensen zelf. In hoe zij naar elkaar omkijken en de handen uit de mouwen steken. Hij kijkt met trots naar iedereen die zich vrijwillig inzet voor het dorp. “Sy binne fan hiel grut belang foar ús mienskip. Yn ús lytse gemeente binne lokkigernôch noch altyd in soad frijwilligers aktyf. Dêr moatte wy goed mei omgean.”
“Wy sizze wat wy dogge en dogge wat wy sizze.”
Toch ziet hij dat regels soms het vertrouwen verdringen. “Tsjintwurdich moatte je kursussen folgje foardat je in gleske kola ynjitte meie yn de sportkantine. Regels moatte der wêze, mar der mei ek fertrouwen wêze. Minsken dy’t it al jierrenlang goed dogge, hawwe net mear regels nedich.”
Zijn stap naar de politiek kwam niet uit ambitie, maar uit betrokkenheid.
“Yn 2017 bin ik dêrfoar frege. Yn 2018 bin ik ta myn ferrassing al yn de gemeenteried kaam. Minsken seagen it blykber yn my.”
Het CDA voelde meteen goed. “By CDA Dantumadiel sitte nuchtere, praktyske minsken sûnder poeha. Wy wurkje net hapsnap, mar mei each foar de lange termyn. Wy sizze wat wy dogge en dogge wat wy sizze.”
Niet wegkijken van onrecht
Hij kijkt om naar jong en oud. “Wy moatte nei inoar omsjogge en foar inoar soargje. Ek âldere minsken binne in wichtich part fan ús gemeente. Wy moatte harren helpe wêr’t wy kinne.”
Als hij hoort dat mensen lang wachten op een traplift, komt hij in actie.
“As ik hear dat minsken lang wachtsje moatte op in traplift, dan stel ik dêr fragen oer yn de gemeenteried. Ik hear persoanlike ferhalen. Dan gean ik op ûndersyk en doch ik der wat mei. Ik bin fan de aksje en kin net oer ûnrjocht.”
De wind waait nog eens over het erf. Sietze staat stevig, maar stelt voor om naar binnen te gaan voor een lekker warme bak koffie. Ondernemer. Raadslid. Dorpsgenoot. Een man die zegt wat hij op zijn hart heeft.
Want één ding staat voor hem vast: “Polityk en belied begjinne net yn de riedsseal, mar op strjitte.”
“Fêste wearden én foarút sjen. Dat past by my.”
Taeke Visser, Damwâld.
Het is niet moeilijk een plek te vinden voor een gepaste foto, na ons gesprek met Taeke Visser. “Oan de wetterkant. Dêr fiel ik my wol thús. Past ek hielendal by my,” zegt hij, terwijl hij naar de steiger loopt. Het water herinnert hem aan zijn werk in de waterbouw. Aan bouwen. Aan vooruitdenken.
Ook vandaag, op de kandidatendag van CDA Dantumadiel, staat hij hier op zijn plek. In een andere rol dan op de bouwplaats, maar met dezelfde overtuiging: samen bouwen aan de maatschappij. Samen nadenken over de toekomst van de inwoners van Dantumadiel.
Een sterke man, die uitstraalt dat hij van aanpakken houdt. Hij dringt zich niet op. Maar wie met hem praat, merkt snel: hij heeft een duidelijke visie. Rustig gebracht. Zonder grote woorden.
De keukentafel als hart
Taeke woont met zijn gezin in Damwâld en is sterk betrokken bij het dorp. Zijn vier kinderen gaan allemaal naar CBS De Sprankeling.
“It is altiid in drokte by ús oan tafel. Allerearst binne wy dwaande om derfoar te soargjen dat de bern goed ite. Mar oan tafel krije wy ek de ferhalen te hearren oer harren skoalledei en it kuorbaljen.”
Korfbal speelt een grote rol in hun leven. Het hele gezin is betrokken bij WIK’34. Taeke is al tien jaar voorzitter. Zijn vrouw Grietje coacht een team. Vrijwilligerswerk is vanzelfsprekend in zijn wereld.
“Belutsenens by in feriening seit in soad oer Dantumadiel. Minsken fiele har ferantwurdlik foar de mienskip.”
Hij ziet het overal in de gemeente. Mensen die veel op hun schouders dragen, maar toch klaarstaan voor anderen.
“Frijwilligers binne faak minsken dy’t al in soad op ’e skouders ha, mar dochs klear steane foar oaren.”
Betrouber en foarút sjen
Taeke voelt zich thuis bij het CDA. Niet door grote beloften. Maar door degelijkheid en vertrouwen. “It CDA past 100% by my. It betroubere, it degelike. Gjin grutte ferhalen, mar nuchter neitinke oer wat goed is foar de takomst fan Dantumadiel. Ik gean foar de ynhâld en foar de lange termyn.”
Met zijn gezin staat hij midden in de samenleving. Via school, kerk, sport en politiek. Hij had zelf een veilige en gelukkige jeugd in Damwâld. Dat gunt hij zijn kinderen ook. “Ik set my der graach foar yn dat dat oer tweintich of tritich jier ek noch sa is. Wenjen, soarch en foarsjennings — dat heart by in moaie takomst.”
Daarom houdt hij zich bezig met sport- en dorpsvoorzieningen. “Goede foarsjenningen binne hiel belangryk. Tagelyk moatte wy earlik wêze oer kosten en keuzes. Wat kinne wy betelje, no en op ’e lange termyn? Dêr moatte wy ferstannich mei omgean.”
Oansprekber op strjitte
Taeke is politiek actief, maar zoekt niet de voorgrond. “Myn rol is foaral meitinke. Sparje oer ynhâld, ideeën útwikselje en sa stappen sette. Ik bin net bang om my út te sprekken. En ik bin gewoan oansprekber op strjitte.”
Hij gelooft in samenwerking. Niet elkaar vliegen afvangen, maar samen verder komen. “Mei goede gearwurking kinne wy yn Dantumadiel in hiel ein komme.”
De foto is zo genomen. Natuurlijk staat hij naast het water, maar voor een foto poseren is ook niet zijn hobby. Tijd om weer naar binnen te gaan en aan te schuiven bij de rest. Door met de plannen.
Wat hem drijft, vat hij zelf samen: “Fêste wearden én foarút sjen. Dat past by my en by CDA Dantumadiel.”